Kwestia osobowości… i wychowania
Według badań psychologicznych, tego typu zachowanie często wiąże się z określonym typem osobowości: tym, który nazywamy „ugodowym”. W żargonie jest to jeden z „Wielkiej Piątki”, modelu klasyfikującego nasze główne cechy charakteru. Osoby te są chętne do współpracy, troskliwe i przede wszystkim… nie oczekują niczego w zamian. Pomagają po prostu dlatego, że mogą.
Istnieje jednak również inne wytłumaczenie: wartości. Dla wielu pomaganie innym – czy to kelnerowi, sąsiadowi, czy nieznajomemu na ulicy – jest drugą naturą. Często wynika to z wychowania opartego na pokorze, solidarności i przekonaniu, że nikt nie jest wart więcej niż inny. To sposób bycia wpajany od dzieciństwa, który kształtuje nasze zachowanie w społeczeństwie.
Kiedy prosty gest staje się drobnym aktem łagodnego buntu
Co ciekawe, gest ten subtelnie podważa normy społeczne. W tradycyjnych rolach klient jest po to, by mu usługiwać, kropka. Pomoc w sprzątaniu stołu oznacza odrzucenie biernego statusu konsumenta i delikatne przełamanie niewidzialnej bariery między tym, kto obsługuje, a tym, komu się służy. Taka postawa świadczy o pewnej formie dojrzałości emocjonalnej: nie ma w niej poczucia wyższości, potrzeby budowania statusu. Wybiera się równość, nawet w najdrobniejszych szczegółach.
Aby zobaczyć pełną instrukcję przygotowania dania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>). Nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
